Twee onderzoekers van MIT, Matthew Willson en David Forster, hebben onderzoek gedaan naar het belang van rust bij het leren. Ze hebben hersenen van ratten gescand terwijl die in een doolhof de uitgang aan het zoeken waren en ook erna. Het bleek dat ratten die steeds het doolhof opnieuw moesten doorlopen hiervan veel minder leerden dan ratten die na het doorlopen met rust werden gelaten. Herhaling was blijkbaar minder effectief dan rust.
Eigenlijk trad er wel herhaling op, namelijk in de hersenen. Het leek alsof ze de route in hun hersenen naliepen, want dezelfde signalen vuurden.
Volgens Wilson suggereren de bevindingen dat ervaringen op het moment dat ze gebeuren wel worden opgeslagen, maar dat het echte leren hoofdzakelijk achteraf gebeurt, op momenten van rust en introspectie. Op dat moment wordt er een schifting gemaakt tussen wat er wel en niet belangrijk was en hoe alles in elkaar steekt. En dit geldt voor zowel mensen als ratten. Het is echter niet duidelijk of dit bewust of onderbewust gebeurt.
Wat kunnen we met deze informatie? Waarschijnlijk vooral dat het goed is om af en toe mini-pauzetjes te hebben in plaats van continue door te jakkeren. Vooral wanneer we dingen willen leren.
Korte pauzes in een gesprek zijn ook niet onverstandig (maar misschien wel even wennen voor sommigen). En op het moment dat we dingen duidelijk willen maken aan mensen, bijvoorbeeld tijdens een presentatie, is het ook handig korte rustmomenten te hebben zodat men kan reflecteren op hetgeen verteld is.
